هیچ چیز بیشتر از امروز ارزش ندارد .
نمی توانید دیروز را زنده کنید و فردا هم هنوز در دسترس شما نیست.
بوی موی خیس افشانت
نرمی چشمان گریانت
نوازش می کندغمهای تیز قلب تنهای مرا
اما
نمی خواهم دلم آرام گیرد با سر انگشتان خونینت
آييــن عشق بــــازي دنيــــا عوض شده است
يوسـف عوض شده ست،زليخا عوض شده سـت
سر همچنــــان به سجده فـــرو بـــرده ام ولـي
در عشــق سالهاست كه فتــوا عوض شده ست
خو كن به قايقت كـــه به ساحل نمــي رسيـم
خو كن كه جــاي ساحل و دريـا عوض شده ست
آن بـا وفـــا كبــــوتر جلدي كه پـــر كــــشيد
اكنون به خــــانه آمـــده،عوض شــــده سـت
حــــق داري مـــــرا نشنـــــاسي،به هر طـريق
مـن همچنان همــــانم و دنيا عوض شده ست
وقتي هر گوشه اين شــهر
پــر تــزريقـــي و معــتاد
وقتـــــي شاعر سياســـت
به مســــافر كشـي افــتاد
وقتـــي باتـوم و كشــيده
زده تـــو غـــــرور مــردم
وقتي ضــــجه شكــــــنجه
تــوي ايــن هـمه صـدا گم
وقتــــي پـــرونــده بــره
زيــر دستـــــاي يه گرگـه
جايي كه چــــــــرا و امــا
غلـــطي خيلــــي بـــزرگه
وقتــي كودك خيابــــون
نصفه شب آدامس به دسته
اونـــكه مسئــول و مديره
يا خمـــاره،يا كه مســــــته
دخـــــتر فـــراري هر شب
وقتـــي تو تخــــت جديده
گل ســر رو هــــــم نديده
وقتـــي كه گلــــيم تصميم
قد پــــاي من و مـــا نيست
وقتـــي حـرف حرفه يه فرده
حرف، حــرف اجتـماع نيـست
وقتـــــي مــــزه تــــن تـو
باب دنــــــدون سيــــاست
جائـــــــــيكه شعر جديـدت
درد سر ســاز ميشه واسه ات
از دو تا چشمــــــــاي آبيت
شعر گفتن خنــــــــده داره
توي شهري كه غــــــم نون
اشك مرد و در ميــــــــــاره
شاهکار بینش پژوه
من به تو گفتم
که عاشق نیستی
تو به من گفتی که عاقل نیستی
من به تو گفتم که ترسو مرده است
تو خموش گفتی که احمق نیستی
بگذار تا بگویم
من راز این جماعت
اینان که خاموش هستند
با ناز و با رضایت
یا للعجب خدایا
اینان چو مردگانند
ره می روند اما
مغرور و با صلابت
از هر زمان دوری
این روزگار سیه تر
هر کس به چشم خود دید
اما کجا شجاعت
تار عنکبوت ظلمت
با دم ز جا بر اید
اما کجا صدایی
نا از نفس نیاید.

